Yağmur yağıyor gözlerime
Yokluğun kara sabahlara uyandırıyor beni
Ne yapsam bilmiyorum
Altın kafeste kuş gibiyim
Özgürlüğüm sensin
Uzaklığın adeta tuzaklığım...
Susadığımsın
Ve gidiyorsun susayacağımsın.
Sensizlik sanki ölüm bayramlarına yatırıyor beni
Ölümün bayramı mı olur demeyin
Evet ben öldüm ve kimse bilmiyor
Sen yokken ölüyüm kimse bilmiyor
Sesin su serpsede yangınıma
Asla yerini dolduramıyor
Sayılı gün çabuk geçer mi diye sormuştum giderken
Ama geçmiyor...
Sana kavuşmaya yaklaşmışken senin yolculuğun başlıyor.
Bebeğim arkandan okyanusları döküyorum
Çabuk gel...
Bebeğim uğruna takvim yırtıyorum
Çabuk gel...
Şafağımız bir rüya kadar kısa olsun
Kavuşmamız uzun...
Bazen ayrılık mecburi
Katlanmamız gerek.
Benim olduğunu aklıma kazıyıp
Sevgini taa oralardan hissedipkgelmeni bekleyeceğim..
Geldiğin gün bayramımız olacak...
Beni merak edip üzülmeyesin
Bebeğin aynen bıraktığın gibi kalacak..
Bu şiir Temmuz-2008 tarihinde yazılmıştır.
Okunma: 100