Mecbur hissettim kendimi bu gece şiir yazmaya ;
Yarım ayın süslediği karanlıkta
Gözlerim uykudan kaçarcasına telaşlı ...
Sessizleştikçe evim ;söndükçe lambalar bir bir
Bir ben kalıyorum ayışığının ortasında..
Kendi dünyamı bulurcasına gülümsüyorum sanki..
Acayip bir iç çekiş; törenimsi bir rahatlama
Kaplıyor günden yorgun düşen benliğimi.
Yarına az saat var;tıkırtılarını bile duymuyorum saatimin
Başım döndü dönecek
Aldırmıyorum bu gece ayrıntılara..
Penceremden bakıyorum
Sokaklar boş ..
Acıktığımı da hissetmiyorum ..
Şiir yazmanın verdiği mecburiyetle
Başka dünyalara dalıyorum sanki
Aynadan uzayı seyrediyorum
Önümde sonsuz bir manzara ..
Bir şiirlik yalnızlık
İki yol ötesi sen
Yarımay kadar karanlık
Tarifi oluyor bu gecenin aslında..
Bu şiir Mart-2008 tarihinde yazılmıştır.
Okunma: 113