gece cökünce yamaçlardan
odama cekilir senı dusunmeye başlarım dalar giderim maziye
sonra boğulur gecenın karanlığında ıssızlığında
ara mahallelere yavaşca yürümeye başlarım
aniden duraklar irkilirim neden mi?
çünkü o karanlığın içinden sen çıkarsın
gercek gibi etle kemik gibi
sana doğru yürümeye başlarım tenıne dokunmak için
yanına geldiğimde aniden kaybolursun
iste o anda anlarım hayal olduğunu ve içim burularak
kaldırıma çöker bir flim şeridi gibi geçirmeye başlarım
o marurlu bakışını, geçirdiğimiz o güzl gunleri
pus tutmus gözlerimden pus tutmus yureğimden

Bu şiir Ekim-2008 tarihinde yazılmıştır.

sevdakolik78

Okunma: 51