Sınama.
Sermayeden yemek.
Kaza.
Fırtınanın mı habercisi,
yoksa fırtınaya dahil olacak bölükler mi var?
İçinde miyim,
yoksa yıldırım gibi inmeye devam mı edecek?
Felaketzede miyim, yoksa fail mi?
Bilmiyorum.
Ama ne olursa olsun
biriktirdiklerim ve üzerimde bulunanlar eksiliyor.
Can eksilmesi,
akıl eksilmesi...
Hayat kaybediyorum diyebilir miyiz?
Sanırım demişler:
“Ömrümden, ömür gidiyor.”
Yine “korunduk” diyerek şükran da bulunmak,
zayiatı azaltır diye umutlanmak,
korunmayı beklemek...
Bu kadarı da fazla ama demek,
biraz da isyan çıtırtısıyla.
Nihayetinde insan olmak bu değil miydi?
Küllerimizden doğabilecek miyiz?
İnimizde çıkaracak mı melekler,
şayet bir inimiz var ise?