Duvarları yıkmak isteyen,

yorulduğunda ise yıkılmayacağını anlayıp

başını ve sırtını o duvarlara yaslayan biri...

Bir şeyi,

hatta birkaç şeyi aynı anda anladığı o karanlık.

Ve göz açıp kapamanın hükümsüz olduğu o karanlık.

Anlamak;

diz mi çökmekti,

yoksa o engin dağların bir anda ayağının altına girmesi miydi?

Çaresizlik,

yaslandığın şey olmuştur artık.

Her şey mümkündür.

Her şey mümkün değildir.

Bir karışıklık yoktu aslında;

oturmak kâfiydi.

Sonra beliren ışıltılı bir çehre...

Isınınca gevşeyen bir yüz.

Bir buz dağının eriyerek

bir denize karışması gibi.

Ama ya deniz de kurumuşsa?

Erimek artık başka bir şeye dönüşmek değil de

yok olmaksa?

Bir süre suyun üstünde yüzmek bile değilse?

Ulaşılacak bir kök,

yükselecek bir gök yoksa

buharlaşıp gidiyorsan...

Bu çalan hangi kilisenin çanları o vakit?

Kim yakıyor bu canları?

Kaybediliyor sükûnet.

Zapt ediliyor cahil kale.

Surlar darmadağın.

Artık biliyorsun hikâyeyi.

Öteyi, beriyi.

Avucuna bakar gibi bakıyorsun yeryüzüne

ve üzerinde gezinenlere.

Her şey mümkün.

O yüzden tenine batacak bir şey yok

çehrene görünende de.

Avucundaki izler;

hayal denilen cam kırıklarının keskin izleri.

Biliyorsun hikâyeyi.

Buruşturup atamazsın.

Batar.

Suyunu çıkarırsın;

taştan da çetin olsa.

Bu suyla iz bırakır,

yazı yazarsın ancak.

Su çıkarken bir de yakar.

Biliyorsun hikâyeyi.

Taştan çetin.

Olabilecek misin bakalım Mahir?

Yaz hikâyeyi kanınla.

Suyunu çıkar.

Elinde tuttuğunla bir olana dek.

Şimdi biliyorsun hikâyeyi.

Vurduğun duvarlar neydi?

Yıkılmayan o duvarlar.

Yaşlandığın o duvarlar.

O karanlık neydi?

Bildin mi?

Gözünü açıp kapatıp göremediğin neydi?

Sen darmadağın kale.

Sen;

senin sana düşman ellerin.

Sen;

senin sana kör bakan gözlerin.

Sen,

seni tutar da kanatırsın.

Sen,

seni bilirsin de aldırmazsın.

Avucunda buruşturamadığın o hayal...

Batan da sen değil misin?

Dürülmüşken açılan

ve yeniden dürülen.

Üstü altına geçmiş,

altı üstüne.

Sen...

Mütezelzil.

Bağırmıştın hani sesli sesli:

“Ben mütezelzilim.”

Evet.

Sana yeni bir isim verilene dek

öyle kaldın.

Unutacak kadar çok yaşadın o isimle...